Spicy fried chicken en granaatappelsalade

Salades van fijngesneden groenten met granaatappel vind je zowel in Turkije als in Libanon. De pitjes geven een lekkere friszoete, knapperige en sappige toets aan de salade. Hoe simpel de ingrediënten voor deze salade ook zijn, het wèrkt gewoon: de walnoten sluiten aan bij de bittere beet van de granaatappelpitjes, afgerond met een likje zoete frambozensiroop in de vinaigrette. 

Als de salade een nacht in de koelkast heeft gerust, zijn de smaken beter verdeeld en ingedrongen, voor een nog heerlijker resultaat. 

ingrediënten granaatappelsalade:

- 1/3de komkommer, in dobbelsteentjes gesneden

- wat rauwe sjalot, versnipperd (pakweg een halve)

- een paar gebroken walnoten (pakweg 3 eetlepels)

- pitjes van de helft van een granaatappel

- 1 eetlepel limoensap

- 2 eetlepels olijfolie

- 2 eetlepels frambozensiroop (of meer naar smaak)

- peper en zout

werkwijze: 

Combineer voor de vinaigrette het limoensap, de olijfolie en de frambozensiroop en peper en zout in een slakom. Voeg de fijngesneden groenten, granaatappelpitjes en walnoten toe, meng goed, bedek met plastic folie en zet weg in de koelkast. 

Ik ben grote fan van fried chicken en daarbij niet alleen op zoek naar de perfecte kruidenmengeling maar ook om 't zo gezond én crunchy mogelijk te maken. Ik opteer daarbij voor cornflakes: check crunch, check glutenvrij! En in de oven ipv frituren, check: gezond! Met deze methode droogt het vlees niet uit maar blijft alles binnen het korstje lekker mals.

Mijn geheim voor extra kruidige kip is om de stukjes kipfilet éérst in een bloem-zout-kruidenmengeling te wentelen, dan door geklutste eieren te halen en daarna door de cornflakes. 

Maak eerst de kruidenmengeling (je kunt ook gewoon kipkruiden gebruiken uit een potje van de supermarkt, maar het is zò leuk om zelf kruiden samen te stellen). Ik maak daarbij dankbaar gebruik van handige mini-lepeltjes tot op 1/8e theelepel die mijn Prins voor mij vond. 

kruidenmengeling fried chicken:

paprikapoeder 1/2e theelepel

korianderpoeder 1/4e theelepel

oregano 1/4e theelepel

basilicum 1/4e theelepel

nootmuskaat 1/4e theelepel

chilipeper 1/8e theelepel

lookpoeder 1/8e theelepel

kurkuma 1/8e theelepel

komijn 1/8e theelepel

Heb je geen zo'n kleine lepeltjes, geen paniek, de aangegeven hoeveelheden gelden als indicatie voor de verhouding. Zorg gewoon dat er mèèr van de dit dan van dat inzit. Meng alle ingrediënten en bewaar in een luchtdicht potje.

ingrediënten fried chicken:

voor 3 personen

- een ontbijtkom cornflakes 

- 2 kipfilets 

- 2 eieren

- 2 eetlepels rijstbloem (of gewone bloem als het jou niet uitmaakt)

- 1 eetlepel kruidenmengeling

- peper en zout

bereiding fried chicken:

Doe de cornflakes in een stevig keukenzakje en sla er op met een deegrol om ze op te breken. Ik heb ze graag redelijk fijn, geen poeder, maar ook geen duidelijk vlokken meer. 

Snij de kipfilet in repen van pakweg 6 cm. Zet de oven aan op 190°C. Zet 3 soepborden en een lichtjes ingevette ovenschaal klaar. Meng de bloem, het kruidenmengsel en flink wat zout in het eerste, klop de eieren los in het tweede en doe de cornflakes in het derde. Haal de stukjes kip er in die volgorde door en leg ze in de ovenschaal en besprenkel met olijfolie (of nog beter: bespuit met olijfolie uit een spuitflesje). Bak 10-12 minuten en controleer door het dikste stukje doormidden te snijden om te zien of het helemaal wit is.

Turks eten in Antwerpen: Simit Sarayi

Je zal er al vaak achteloos langs gelopen zijn zonder het te beseffen. In een zijstraat op weg naar de Meir van Antwerpen, ligt Simit Sarayi en dat is meteen de enige vesting van de Turkse (en internationaal verspreidde) keten in ons land. Nòg een goede reden bij om te gaan shoppen in A dus! 

De zaak is een soort hippe broodjesbar met hedendaagse Turkse muziek die allerlei hartig en zoet gebak aanbiedt en ook een snelle hap zoals koftas (gehaktballetjes) of Turkse ravioli aan zéér democtratische prijzen. Je vindt er Turkse gezinnen, maar evengoed de middelbare man met kop thee en krant. De keten is genaamd naar de typisch Turkse broodringen met sesam, 'simit'. De gebakjes gevuld met spinazie of kaas vond ik niet zo bijzonder, mijn favoriet waren de Spesiyal Saray Dürüm: gebak gevuld met sucuk (Turkse gekruide worst) en bonen. En de ravioli natuurlijk. Voor het zoete gebak moeten we nog eens terugkeren. Er is gewoonweg zoveel om te proeven! 

adres: Anneessensstraat Antwerpen, da's de 2e straat rechts als je uit het centraal station komt en in de straat op weg naar de Meir loopt (dat is de Keyserlei)
prijzen: hartige gebakjes variëren van 1,65 à 3,50 euro tot 7 euro voor de ravioli
openingsuren:  ma-zo 8.00u - 19.00u

meer info zie officiële website Simit Sarayi en ook een artikel dat in de Standaard verscheen.

foto en recept 'simit' zie blog Delicious Istanbul

Turkse ravioli

Turkse ravioli zijn zo eenvoudig en toch zo -voor ons Belgen- ongewoon bijzonder in zijn smakencombinatie. De ingrediënten zijn simpel en fris; yoghurt, knoflook, munt en chilipeper. Typische Turkse smaken. Eigenlijk zou ik altijd een pakje ravioli achter de hand willen hebben voor die momenten waarop je echt geen hele maaltijd in elkaar kunt boksen.

Wees niet bang van de knoflookyoghurt, eens je de smaak te pakken krijgt zul je deze yoghurt eenvoudigweg met àlles willen eten: met een stukje brood als dipsaus, wat rijst of groenten... De yoghurt krijgt de smaak van de knoflook wat een heel interessante nieuwe smaak oplevert, maar de rauwe stukjes gooi je voor het serveren weer weg (tenzij je maag geen problemen maakt van rauwe knoflook). Yoghurt met wilde knoflook wordt trouwens als dipsaus met brood gegeven in Iran.

Dit is hoe ik de ravioli at in Turkije en thuis reproduceerde:

Werkwijze

1. Gebruik ravioli met eender welke vulling (zowel kaas als vlees past). Kook hem gaar volgens de aanwijzingen op het pakje. 
2. Maak intussen de knoflookyoghurt*: snijd 1 teentje knoflook in dunne plakjes (zodat je de stukjes er achteraf gemakkelijk terug uit kunt vissen). Meng met ongeveer de helft van een pot yoghurt. Breng op smaak met zout en roer af en toe eens om. 
3. Maak de chili-olie* door wat chilipoeder naar smaak en eventueel een mespuntje paprikapoeder in ongeveer 3 eetlepels olijfolie te laten trekken. De olie zal een aantrekkelijk rode kleur krijgen. Uiteraard zul je er maar heel weinig van gebruiken maar maak het toch best niet te pikant, je kunt altijd meer toevoegen. 
4. Giet de ravioli af en stel het bord samen; leg de ravioli in een diep soep bord, besprenkel met knoflookyoghurt, verdeel er druppeltjes rode chili-olie over en bestrooi met een royale hand wat gedroogde munt erover. Enjoy!

* de smaken zullen nog intenser zijn als je deze sausjes 3 à 4 uren of zelfs een nachtje in de koelkast laat staan, maar zo vooruitziend zijn we meestal niet als het eens snel moet gaan ;-). 

Wil je liever ergens in België de benen onder tafel schuiven en Turkse ravioli proeven? Dat kan! Ik weet een adresje zijn, meer daarover volgende week. Stay tuned!

Souvenir foods from Turkey

Souvenirs voor mij zijn geen kitcherige voorwerpen, waarvan je bij thuiskomst al afvraagt waarom je ze gekocht heb, dito met kledij, interieurmateriaal, juwelen etc etc je kent het wel... Nee ik stouw liever mijn bagage vol authentieke (liefst niet-bederfbare) plaatselijke zaligheid om aan mijn zoete heimwee-lust in mijn grijze thuisland te voldoen. 

Zo heb ik èèn week lang élke ochtend halwa op mijn boterham gegeten en voelde ik me toch een paar niet-zo-druilerige momenten per dag weer in zalig Turkije. En gegrilde kikkererwten. En gedroogde moerbeien. En Turks fruit met pistaches en omhuld met kokos (zo ànders dan de felroze gelatine-massa die je hier vindt en die ik nièt lust!).

Wat halwa betreft had ik 't nog nooit geproefd. Ik durfde niet. De grote prijzige potten in de Noord-Afrikaanse winkels zijn een beetje intimiderend (zeker als je niet zo'n sesam-lover bent). Maar oh, dit is iets anders! Ik kan het niet beter omschrijven dan een kruimelige zoete pasta met aardse smaak die het super doet op jouw bruine ochtend-boterham, met als voordeel gezonde eiwitten en vetten. Voor de rest; koop en proef. Vooral die met pistaches. Mmm. 

crème de marrons - kastanjecrème (Frankrijk)

Jawel hoor, als je een (onbezochte) boom vindt, kun je er nog massa's rapen! Ik had geluk dit weekend, en ging aan de slag met meer dan 1 kilo kastanjes... Je kan natuurlijk net zo goed met een kwart daarvan iets heel lekkers maken (spaar lege honing- en confituurpotjes in alle formaten voor deze gelegenheden).

Eigenlijk wilde ik marrons glacés maken, omdat die zo duur zijn, maar dat blijkt een proces van dagen, waarbij de kastanjes telkens opnieuw in suikerstroop gekonfijt worden, vandaar wellicht de prijs... Ik heb dat geduld niet, liever wat instant lekkers dan een verre belofte.

Dus met het ongeduld van een kind begon ik mijn kilo kastanjes te pellen... Dààr kruipt de meeste tijd in, als je helpende handen kunt vinden, zal je dankbaar zijn. Maar het is het waard (in ruil voor een potje natuurlijk :-) )

Je kan heel gewoon 'confituur' maken met geleisuiker maar het recept voor deze crème bekoorde me, de warme volle smaak van bruine suiker complimenteert de aardse kastanjes, extra rijk en romig dankzij wat boter. Ik deed er behoorlijk wat minder suiker in omdat kastanjes al van nature zoet zijn.

Ingrediënten:

 voor 1 kilo kastanjes
- 200 g bruine suiker
- 50 g boter
- een snuifje zout
- 1 vanillestokje

Werkwijze:

1. Maak met een scherp mesje 2 à 3 inkepingen in elke kastanje en leg een deel ervan plat (niet op elkaar) op een bord in de microgolf en pof ze in 2 minuten, pel ze terwijl ze heet zijn en doe zo verder tot alle kastanjes gepoft en gepeld zijn. Haal het vanillemerg uit het vanillestokje en hou het stokje en het merg aan de kant.
2. Doe de kastanjes in een kookpot en giet er heet water op tot ze net onder staan. Kook ze in 20 minuten zacht met een beetje van de boter en het vanillestokje. 
3. Gooi het vanillestokje weg en giet wat van het water af in een kommetje. Mix de kastanjes in de kookpot tot de gewenste consistentie (het is wel fijn als er nog wat brokjes inzitten). Voeg de rest van de boter, de suiker en het vanillemerg toe en meng met wat (of alle) kookvocht tot een dikke saus (het geheel zal vaster worden door af te koelen). 
4. Laat een paar minuten goed doorkoken op het vuur (let op: het zal geweldig spatten). Als alles goed vermengd is, giet je de crème in heet afgewassen potjes en bokalen. Eet dit lekkers binnen èèn week op. Heerlijk op de boterham.