zaterdag 28 september 2013

Groenten biryani van Dinesh Kumar (India)

* same in English *

Hoera, ik heb een gastschrijver gevonden in mijn kennissenkring die een klassiek Indisch gerecht met me wilde delen!!

Dinesh Kumar is een ingenieur uit Kanpur (Noord-India, staat Uttar Pradesh), die sinds 2 jaar in Brussel verblijft voor zijn doctoraat-onderzoek. Hij heeft ook een aantal jaren in Bangalore (Zuid-India) en 1 jaar in Zuid-Korea gewoond.

                                       




over zijn Vegetable Biryani zegt hij: 
"I always use this basic and simple recipe to make various kind of dishes. I just learnt cooking from my experiments: variation in spices and ingredients.
Here is what I follow and cook awesome dishes. Its very simple, after 2-3 experiments you can also cook nice and tasty food. "
Ingredients: Basmati rice, mixed vegetables, onion, tomato, garam masala*, coriander powder, turmeric powder. * (garam masala is a mixure of indian spices you can find easily at nearest Indian grocery store.)

1.      Cook rice nicely
2.      Chop 2 onions
3.      Heat the oil, add cumin seeds (1 tea spoon), or mustard seeds (half spoon).
4.      Fry nicely chopped onion until golden brown. Add salt according to taste.
5.      Add the finely chopped mixed vegetables and fry for 6-8 minutes.
6.      Add garam masala powder 1 tea spoon.
7.       Add chopped tomato and fry it for 2-3 minutes.
8.       Add the cooked rice and stir well to combine
9.       Heat it for 4-5 minutes. Add a tea spoon of lemon juice or ghee.
Enjoy your meal!!!!!



Variations: Keep doing different experiments to make something new:
- Instead of rice you can use boil noodles .  It will become a new dish! Try vegetable noodles. 
- You can use macaroni or pasta  instead of rice.
- You can add boiled eggs  also after step 5.
- You can make omelette and can add after step 6.
- You can add the ½ teaspoon ginger powdergarlic or  black peperwith garam masala at step 6 to vary the taste.
Dinesh Kumar




vrijdag 20 september 2013

Tijd voor de warme dranken - Masala chai (India)





Nog nooit van 'masala chai' gehoord?

Masala is eigenlijk een samenstelling van specerijen voor een bepaald gerecht. Voor elk Indisch gerecht is de samenstelling net weer dat ietsje anders. Eigenlijk is curry ook een soort masala (curry is eigenlijk een samenstelling van kurkuma -die de typische gele kleur geeft- en andere specerijen bvb koriander, kardemom, komijn, peper,...). In India is het onmogelijk dat een kok hetzelfde busje 'currypoeder' gebruikt voor verschillende soorten curry-gerechten, zoals wij in het onwetende Westen zouden durven doen. Elk gerecht zijn masala. 

Ok terug naar de drank. Chai betekent thee. Kort door de bocht zou je dit dus simpelweg specerijenthee kunnen noemen. Maar er komen nog 2 bijzonder belangrijke ingrediënten aan te pas: zwarte thee en melk. India is, met een jaarlijkse oogst van bijna 1 miljoen ton, nog steeds de nummer 1 in de theeproductie met plantages van welbekende soorten zoals Darjeeling en Assam. India is ook een melk-natie, heel wat dranken en desserts en ook (vegetarische) gerechten zijn gebaseerd op melk. 

Gooi deze typische Indische zaken samen en je krijgt een pittige, lekkere en zoete thee die je tot in de kern van je lichaam verwarmt (aan jou om hem zo sterk of zacht te maken als je zelf wilt uiteraard). Ik krijg er in elk geval -heel de herfst en winter lang- geen genoeg van. Deze thee stimuleert voelbaar de bloedsomloop en spijsvertering zie het nut van kaneel, kardemom en gember.





Dit is hoe ik 'm maak:

Breng in een potje op het vuur een liter water aan de kook met een klein beetje geraspte verse gember (of een theelepel gedroogde - maar dat smaakt echt niet hetzelfde), een halve theelepel kaneel, 3 kruidnagels en 3 kardemompeulen. Als de specerijen even hebben kunnen trekken in het kokend water, zet je het vuur ietsje lager zodat het net niet meer kookt om een eetlepel zwarte thee, 3 zwarte peperkorrels, een eetlepel suiker en 150 ml melk toe te voegen. Roer even, laat nog even goed heet op het vuur staan en laat de thee enkele minuten trekken. Zet daarna een koffiefilter in je theekan en giet er de thee in, laat rustig doorsijpelen of gebruik een hele fijne zeef. Haal speciale glaasjes boven om de thee te serveren.

Tips

  • In het traditionele recept worden thee en melk meegekookt, maar ik vind het dan een stuk zwaarder verteerbaar (geen idee waarom), dus ik doe het zo. Ik vind darjeeling of ceylon heel erg geschikt voor deze thee
  • idem met de peperkorrels, ik voeg ze pas toe na het koken. Waarom? Peper wordt pas echt pikant als hij gekookt is...
  • ik maak de specerijen wat fijner voor ik ze in het water doe, zodat ze optimaal aroma afgeven: de peperkorrels snijd ik doormidden, ik plet de kardemompeulen zodat de zaadjes loskomen en breek de kruidnagels en verpulver de 'kopjes'
  • ik voeg soms als variatie bruine suiker toe in de plaats van gewone kristalsuiker, ik vind dat er wel goed bij passen. 
  • waarom er 'potten en pannen' aan te pas moeten komen? Je kunt het natuurlijk ook gewoon allemaal zo samen in je theepot gieten met kokend water en warme melk en dat smaakt ook goed but nowhere near as good as the real thing. 




bron: http://www.simonlevelt.nl

zaterdag 7 september 2013

Watermeloen daiquiri (Cuba)


Ik had me nog nooit aan cocktail gewaagd thuis. Het klinkt als iets voor mensen met een bar en een shaker. Geschaafd ijs en know-how. Wel ik liet al deze ideeën voor wat ze waren en ging aan de slag met een heerlijk stuk watermeloen, de cocktailglazen uit de kast van mijn ouders (ergens helemaal achterin), de deegrol (om ijsblokjes stuk te slaan*), en mijn smaakpapillen.

* gebruik een plastic zak, anders vliegen ze natuurlijk alle kanten op!




De cocktail is genoemd naar de plaats waar hij bedacht werd in Cuba, waar limoenen en suiker overvloedig te vinden waren. De klassieke daiquiri is niks meer dan suikersiroop, vers limoensap, witte rum en geschaafd ijs maar er bestaan meerdere fruitversies, bvb. strawberry daiquiri (in het Engels uit te spreken als 'deckery'). Juist omdat het recept zo basic is, leent het zich enorm voor variaties.





Ik ging van start met gemixte ontpitte watermeloen, suikersiroop en rum, om te proeven hoe een 'doodgewone' watermeloen cocktail smaakt. Ik deed een suikerrandje om het glas voor presentatie.

De suikersiroop maak je zo: los een eetlepel suiker op in een eetlepel heet water, roer het om en zet het in de koelkast zodat het fris is tegen dat je je cocktail maakt.

Het suikerrandje, maak je simpelweg door het glas omgekeerd te houden en de randen te dopen in een schaaltje met citroensap en daarna in een schaaltje met suiker. Mijn zus en ik vonden dit als een kind al een fantastische truc en deden het gewoon voor onze limonade, maar bij een cocktail staat het natuurlijk helemaal chic.


Voor de daiquiri bedacht ik een presentatie volgens
de kleuren van watermeloen.
Ik maakte een groene pasta van munt, suiker en limoensap die ik in een vijzel maakte en onderin het glas deed, daarop kwam geschaafd ijs en rum. Daarop goot ik het watermeloensap. Werk af met een schijfje watermeloen. Dien zo op en laat je gasten doorroeren voor ze drinken.

Reken maar dat je indruk zult maken, zonder shaker, zonder bar!









zaterdag 24 augustus 2013

In mijn voorraadkast: Limu omani (gedroogde limoentjes)


Op een dag keek ik in de voorraadkast van mijn Iraanse vriend en vond zeer vreemde lichtbruine bolletjes in een zak, zo klein en licht als een pingpongbal. Ik stak mijn neus in de zak en werd aangenaam verrast door een frisse maar sterk aromatische geur. Sindsdien vind je ze ook in míjn voorraadkast en gebruik ik ze regelmatig als ik thee zet. Zo krijg je in een handomdraai een heel frisse limoenthee met een mysterieuze gedroogde ondertoon. Ik kan me niet voorstellen hoe ongelofelijk goed het moet ruiken daar in het Midden-Oosten waar duizenden limoentjes tegelijk worden gedroogd onder de hete zuiderzon... 




Naar het schijnt werden limu omani voor het eerst geproduceerd in Oman, dat ligt onder Saoudi-Arabië. Hoewel dit heel bijzonder veelzijdig ingrediënt in de regio rond Oman en in de keuken van Noord-India geraakt is, is het verder nagenoeg onbekend. Jammer....

In de keuken van Iran, Iraq, Afghanistan en de golfstaten worden limu omani gebruikt in soepen en stoofpotten, bij linzen en bonen-gerechten en ook op vis of vlees. Je kunt het malen tot poeder en mengen met wat olie om kip of vis mee in te wrijven vòòr het bereiden (lijkt me heerlijk). In Noord-India (en volgens sommige bronnen ook Egypte) wordt wat van het poeder toegevoegd aan het kookwater van rijst. De frisse en complexe diepe smaak kan een geheel andere wending geven aan veel verschillende gerechten.

Het gekke is dat ik méér van de smaak houd dan mijn Iraanse vriend bij wie het herinneringen oproept aan het medicinale drankje dat hij als kind kreeg van zijn moeder bij ziekte. Dan werd de combinatie van munt, thee, limu omani en suiker gebruikt om maaglast te verhelpen. Maar ik wacht niet tot ik maaglast heb om er van te genieten... veel te lekker in intrigerend om in de medicijnhoek te laten.





Voor limu omani-thee gebruik je een klein stukje van een gedroogde limoen voor één kop, of één limoentje op z'n geheel voor één theekan. Je kunt dan best met een scherp mesje een paar inkepingen maken zodat het aroma gemakkelijker vrijkomt. Naarmate ze langer in het water liggen, worden ze zacht en geven ze meer smaak af. Je voegt het best wat suiker en/of honing toe (honing past immens goed bij deze smaak). Je kunt de thee maken op basis van zwarte thee, rooibos thee of een mengeling van beide, of gewoon helemaal alleen met deze limoentjes.

Je kunt limu omani vinden in buitenlandse winkels zoals Al-Rahman (welbekend in Vlaanderen) of in andere winkels waar veel Iraanse producten te vinden zijn.


bronnen: New York Times http://www.nytimes.com/2010/06/02/dining/02power.html





vrijdag 2 augustus 2013

Julie's liefdes ijsthee (en het geheim van lekkere ijsthee)


Ijsthee is bijzonder moeilijk om te maken, geloof mij. Het is op zich niet erg lastig of ingewikkeld, maar om het juiste niveau smaak te vinden is er behoorlijk wat geëxperimenteer nodig. Ik heb genoeg smaakloze thee-aftreksels gemaakt om te weten dat achter een goede ijsthee een gigantische dosis smaakmakers zit. Je kunt een heerlijke thee zetten warm, maar eens ze ijskoud is, blijft van die fantastische smaak maar een zielige fractie meer over.

De Ice-Tea uit de winkel zal dan ook na een paar thuis gemaakte (zelfs goed gedoseerde) ijsthees, voelen als een regelrechte aanslag op je smaakpapillen, niet normaal sterk. 

Maar goed, ik bespaar jullie het geknoei en vertel hoe ik mijn favoriet uitvond...





Deze ijsthee is gebaseerd op de Perzische liefdesijsthee, maar toch net ietsje anders.

  1. Ik goot 1 liter kokend water in een kan en plaatste er een theezeefje in met 5 royale theelepels zwarte thee (ik zweer bij Ceylan) of 5 theebuiltjes zwarte thee, 1 gedroogd rozenknopje of 1 theelepel gedroogde rozenblaadjes (te vinden in natuurwinkel), 2 à 3 kardemompeulen en een stevig snuifje gemalen kaneel.
  2. Laat het trekken tot het voldoende kleur heeft, maar niet zolang dat het bitter wordt (proef een slokje bij twijfel). 
  3. Haal het zeefje eruit (thee niet weggooien!). Roer er 2 eetlepels rozenwater, 2 eetlepels bidmeshk (wilgenkatjes-water, te vinden in vreemdelingenzaak), 2 eetlepels rietsuiker en een theelepel honing door en roer tot de suiker en honing zijn opgelost. 
  4. Wacht tot de thee in de kan wat is afgekoeld (nog niet in de koelkast zetten). Als de thee lauw is, zet je er terug het zeefje in met de thee, rozenblaadjes, kardemom en kaneel. 
  5. Dek af en zet minstens enkele uren of liefst een hele nacht in de koelkast (geen schrik, de zwarte thee wordt niet bitter in koud water, zelfs niet na een hele nacht trekken). 
  6. Proef en pas de smaak zonodig aan. 




Tip: zorg dat je thee heel heel koud wordt, bvb door afzonderlijke glazen in het onderste vak van je koelkast te zetten. Dan wordt je ijsthee kouder dan in je kan in de koelkastdeur. Dit is beter dan er ijsblokjes in te doen want als deze smelten, wordt de ijsthee aangelengd en smaakt het flets.








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...