Creatief vegetarisch 2

Deze keer op het menu:

Kruidig geroosterde wintergroenten 
~

Gierst met prei en mozarella 

Met deze ovenschotel kan je werkelijk alle kanten op, alle wintergroenten zijn geschikt dus kijk maar wat je in huis hebt en laat je fantasie de vrije loop. Met wat kruiden erop, zal je met plezier een grote portie groenten binnenspelen.
Met gierst was ik een tijdje op zoek naar een lekkere manier om 't o-zo-gezonde graan klaar te maken. Ofwel werd 't mushy (als je de aanwijzingen op 't pakje volgt) of droog en korrelig. Met zacht gestoofde prei en malse smeltende mozarella wordt 't een stuk interessanter. In principe is dit een volwaardige maaltijd maar je kan er altijd nog een groenteburger of falafel bijgeven.


voor de ovenschotel:

2 pastinaken in dikke frietjes gesneden (wordt het snelst droog en hard)

7 à 8 wortels in schuine schijfjes

1 grote bataat in blokjes
olijfolie
een eetlepel van een kruidenmengeling naar keuze bv 'cajun' of maak zelf een mix van gelijke delen paprikapoeder, komijn en thijm met een snuifje nootmuskaat erbij

1. Zet de oven aan op 185°C. Snij de groenten zoals aangegeven. 
2. Verdeel ze over een bakblik of ovenschaal, besprenkel met olijfolie en strooi er de kruidenmengeling en wat (kruiden)zout over. 
3. Bak de groenten 35 minuten, schep halverwege eens om. 

Twists:

- not veggie? strooi de laatste 10 minuten blokjes spek en fetakaas over de groenten bvb. 100 gram van elks

- helemaal winters? voeg blokjes topinamboer (=aardpeer) toe, maak de pel schoon dan hoef je'm niet te schillen

- crunchy laagje? voeg 1 eetlepel maïsmeel toe aan je kruidenmix

- spicy touch? voeg een mespuntje chilipeper toe aan je kruidenmix

voor de gierst:
150g gierst
1 prei
1 teentje knoflook
1 bolletje buffelmozarella

1. Kook de gierst gaar in 2 delen water met bouillon. De kooktijd is 25 min. 
2. Was en snij intussen de prei. Snij in ringetjes. Stoof de geperste knoflook en prei aan in wat olijfolie in een diepe pan totdat de prei zacht is. Als de gierst klaar is, roer je ze door de prei. Scheur de mozarella in brokjes en meng ze voorzichtig door de gierst. 

Leftover lunch:
maak van de rest van de gierst gierst-sesam-burgers door een half eitje (geklutst) en een handje gemalen kaas of een eetlepel geraspte parmezaan door de rest van de gierst te mengen. Kneed het mengsel goed (als er zetmeel uit 't graan loskomt, werkt dit bindend) rol er balletjes van die je wat plat duwt. Haal ze door de rest van het ei en rol ze in een bordje sesamzaadjes. Bak ze bruin en krokant in een koekepan (ook prima in te vriezen en nadien af te bakken). 

Creatief vegetarisch 1

Na de (vlees)rijke feestdis, help ik jullie met dit recept om de goeie veggiedag-voornemens waar te maken :-). 

Ik denk dat veel mensen bij een veggiedag gemakshalve grijpen naar een vegetarische burger als vervanging van vlees. Het is allesinds geen goedkoper alternatief, ik kies er liever voor om het geld dat ik op 't vlees uitspaar, aan biologische producten te besteden en zelf een volwaardige vegetarische maaltijd samen te stellen volgens dit simpele principe: een soort granen, één iets van groenten en één gerecht met peulvruchten (of onderling gemengd). 

Met wat creativiteit, maak je hier een veel verrassendere en smakelijke maaltijd van de gewone Belgisch-type maaltijd: burger, gekookte aardappelen en gekookte groenten. 

Op het menu: 

wortelpilaf van volkoren rijst

 ~

geroosterde bataat met chai-kruidenboter

~

kruidig gebakken kikkererwten met sojavlokken

Ik leerde sojavlokken kennen op een workshop van EVA. Sojabrokken (zoals ze in Bioplanet te krijgen zijn) klinken mij te hondebrok-achtig dus noem ik ze liever sojavlokken. Maar ze zijn super om mee te werken, veel gemakkelijker dan tofu (tenzij je van die gemarineerde reepjes koopt). Sojabrokken zijn droog dus bewaren lang én absorberen optimaal smaken. Ze zijn bovendien snel klaar én goedkoop. Heel handig om in huis te hebben!! 

Ingrediënten

- 2 wortels

- 1 eetlepel ghee (of olijfolie)

- 1 eetlepel ras-el-hanout of andere Marrokkaanse kruidenmengeling bv voor couscous, als je dat niet hebt, meng je zelf gelijke delen gemalen kaneel, komijn en koriander

- 150g volkoren rijst

- 275 ml water

- 1 eetlepel geroosterde pompoenpitten (pompoenpitten even in een droge pan roosteren)

- verse peterselie

- 2 grote zoete aardappels

- 1 eetlepel boter

- 1/2e theelepel honing

- 1/2e theelepel chaikruiden (als je dat niet hebt, meng je 2 delen gemalen kaneel, met 1 deel kardemom én kruidnagel, eventueel een snuifje gemalen gember) of gebruik gewoon een snuifje kaneel

- 1 eetlepel olijfolie

- 50g sojavlokken

- 125g uitgelekte kikkererwten

- 1 1/2 eetlepel paprikapoeder

- 1 theelepel komijn 

- een snuifje chilipeper (1/6e theelepel)

Werkwijze:

1. Begin met de pilaf. Volkoren rijst moet dubbel zolang koken als witte rijst. Ik noem dit pilaf omdat 't een rijstgerecht is met groenten en kruiden. Je hoeft de rijst niet af te gieten (daardoor zouden voedingsstoffen verloren gaan!). Schil en rasp de wortels en verwarm de ghee in de pan (dit geeft een heerlijk aroma). Roerbak er de geraspte wortel in met de ras-el-hanout of kruidencombinatie, strooi er wat zout over en zet een deksel op de pan om de geraspte wortel in 2 min wat zacht te laten worden. Zet het vuur hoog, voeg de rest van de rijst toe en roer goed om zodat de rijstkorrels met olie bedekt worden. Giet er het water op en zet er meteen het deksel op. Je hoeft niet meer te roeren vanaf nu. Zet het vuur middelhoog en zet een klokje op 35 min. Als het einde van de kooktijd nadert, kan je vuur nog wat lager zetten zodat de rijst rustig gaarstoomt in de eigen damp (hef vooral het deksel niet op gedurende de ganse kooktijd!). 
2. Zet de oven aan op 195°C. Was de bataat en snij overlangs doormidden. Bestrijk de snijkanten met boter, honing, chaikruiden (of de kruidenmengeling) en zout. Prik de snijkanten in met een vork en leg de zoete aardappelen met de snijkant naar boven op een bakplaat. Schuif in de oven voor 20-25 min. 
3. Week de sojavlokken in ongeveer 4 keer zoveel heet water met 1/2e eetlepel bouillon. Laat 5 min staan. Verwarm de olijfolie in een kookpotje, gooi er eventueel een teentje gepelde gekneusde knoflook in voor de smaak, samen met de sojabrokken (het vocht kan je bewaren voor als ze dreigen aan te bakken) en de uitgelekte kikkererwten. Strooi er de chilipeper, paprikapoeder en komijn over en meng. Bak even aan op hoog vuur tot je de kikkererwten hoort knisperen. Blus met wat bouillon van de sojavlokken als ze dreigen aan te bakken.
4. Als de kooktijd van de rijst gedaan is, laat je het deksel nog 10 min op de pan zodat de rijst het overige vocht absorbeert. Roer daarna de korrels los en strooi er de geroosterde pompoenpitten en verse peterselie over. Serveer alles samen!

Perencrumble met saffraan en honing

Hoewel geen wereldkeuken, zet ik deze crumble 'met een twist' toch op mijn blog omdat saffraan 't in zoveel meer goed doet dan alleen paella, rijstpap en vissoep.

In dit dessert, een 'gouden' huwelijk van saffraan en honing. Peren zijn meestal al zoet op zich dus met één eetlepel honing, heb je al meteen een suikervrij recept. Ook prima aan te passen als glutenvrij (gv havervlokken + gv havermeel) en lactosevrij en zelfs vegan dessert! Ik vervang een deel van de havervlokken door haverzemelen omdat de extra vezels zo gezond zijn. De boter vervang ik door rijstolie die een zeer neutrale smaak heeft en dus prima geschikt voor gebak.

ingrediënten (4 porties)
3 peren
enkele draadjes saffraan (niet te veel!)
1 eetlepel vloeibare honing
50g havervlokken
40g haverzemelen (vervang door meer havervlokken als je dit niet hebt)
50g volkorenmeel
snufje zout
2 eetlepels (soja) melk
3 eetlepels rijstolie



werkwijze

1. Crumble maken is héél simpel. Snij de peren in stukken (of je de schil eraan laat of niet mag je zelf kiezen). Leg de stukjes peer in een kleine ovenschaal en druppel er de honing over. Als je een saffraanvijzeltje hebt zoals ik (lucky me met Iraanse schoonfamilie), is dat ideaal, probeer anders de draadjes wat te verpoederen in een gewone vijzel, dan geven ze nog meer kleur vrij. Heb je dat niet, verdeel de draadjes saffraan dan zo over de peren. 
2. Zet de oven aan op 190°C.
3. Meng in een kom de bloem, haverzemelen en het volkorenmeel met een snufje zout. Normaal verdeel je hier vlokjes boter over en 'wrijf' je het deeg met je vingertoppen tot kruimels maar je kan eigenlijk net hetzelfde doen met een andere vetstof, zoals hier rijstolie. 
4. Verdeel de kruimellaag over de peren en zet de schotel 30 min in de oven (als ze peren erg rijp zijn, verminder dan de oventijd). Houd de crumble in de gaten, de bovenlaag kan soms donker worden vòòr het fruit zacht is (doe er dan een laagje aluminiumfolie over en zet terug in de oven voor de resterende tijd.) Heerlijk met een bolletje goede kwaliteit vanille (soja)ijs erbij voor een feestelijk moment. 

Mexicaanse ovenschotel

Als ik ooit een kookboek schrijf, komt dit er zeker in. Ik ben er eigenlijk wel wat trots op, het is gewoon zo'n zalig comfortfood, dat ik er zelf telkens gelukkig van word. Alle typisch verwarmende Mexicaanse smaken zitten erin, plus bataatpuree met een snuifje kaneel en honing en dan een gesmolten laagje cheddarcheese - mijn guilty pleasure.

Ik noem dit soort gerechten "vleesarm" omdat ik het gehakt aanvul met een portie sojagehakt, een slimme manier om soja-producten ongemerkt binnen te smokkelen in je keuken. Ideaal voor als je je vleesinname wilt verminderen, zonder aan 'vlees'smaak in te boeten, of als je geleidelijk meer en meer vegetarisch wilt gaan eten. Speel dus gerust met de verhouding. Let wel, sojagehakt is qua gewicht veel lichter dan gehakt, met de 500 tegenover 170 ratio die ik hier neem, komt dat in volume neer op ongeveer 2/3 tegenover 1/3.

Tip: Wil je het nog vleesarmer, neem dan gelijke hoeveelheden gehakt en sojagehakt en vul aan met rode bonen uit blik/bokaal, of laat het gehakt helemaal weg.

Voor 5 personen** heb je nodig:

1 ui, gesnipperd
3 teentjes knoflook, fijngeperst
170g sojagehakt
500g gemengd gehakt
3 theelepels tomatepuree
2 eetlepels ketchup
1 eetlepel oregano
1 eetlepel paprikapoeder
2 theelepels komijn
snufje chilipeper
2 rode paprika's en 1 gele of omgekeerd
6 sneetjes cheddarsmeltkaas (afhankelijk van de grootte van je ovenschotel)
3 grote bataten (ongeveer 1,2 kg)
5 aardappelen (ongeveer 750g)
1/2 theelepel kaneel
1/3 theelepel nootmuskaat, versgeraspt
4 theelepels honing
1 eetlepel boter
peper en zout

Werkwijze:

1. Schil en snij de bataat, aardappel, ui, knoflook en paprika. Snijd de ui en paprika fijn en snij de bataat en aardappel in evengrote stukken. Breng een pot met water aan de kook om de aardappel en bataat in te koken. Fruit de ui en knoflook in olijfolie in een brede pan op middelhoog vuur. Voeg er de blokjes paprika aan toe en stoof 10 min tot bijna zacht.
2. Doe de bataat en aardappel in het kokend water, leg een houten lepel over de pot (dat voorkomt overkoken) en zet een timer op 20 min. Prik daarna eens in beide soorten aardappel om te checken of ze zacht zijn en kook indien nodig 5 min of meer langer.
3. Maak wat plaats in de pan (of schep er wat paprika uit) en rul het gehakt met een vork. Terwijl je het gehakt bakt, strooi je er de oregano, paprikapoeder, komijn en chilipeper en het sojagehakt over. Maak een opening in het midden en bak de tomatepuree en de ketchup 2 min op de bodem aan (hierdoor vermindert de scherpe zure smaak van de tomatepuree). Meng nu alles goed door elkaar, voeg eventueel een scheutje water toe als het er droog uit ziet en je liever wat saus wilt, zet een deksel op de pan en laat eventjes sudderen. Daarna proef je en kruid bij naar smaak (gehakt bevat soms al genoeg zout op zich, dus ik voeg zout pas op het laatste toe).
4. Giet de aardappels heel goed af en laat nog even uitdampen op het vuur. Bataat heeft meer vocht dan aardappel dus hoef je aan deze puree geen melk toe te voegen, anders wordt hij te lopend. Doe er de kaneel, nootmuskaat, honing en boter bij en mix (met een pureestamper zouden er toch nog vezels uit de bataat in de puree zitten). Proef en breng op smaak.
5. Neem een ovenschaal en verwarm de oven voor op 200°. Schep de gehaktmengeling in de ovenschaal* tot ongeveer 1/3, beleg dit met de sneetjes cheddar, juist genoeg om het gehakt overal te bedekken. Verdeel nu alle puree erover. Zet eventjes in de oven, tot je het gehakt ziet bubbelen en de kaas er gesmolten uitziet en er bovenop de puree bruine korstjes komen (gebruik eventueel een grill-functie), ik reken daar ongeveer 10 min voor. Smakelijk!

* ik heb graag een portie gehaktvulling over dat ik dan invries en op een luie dag in een wrap kan rollen met wat guacamole bij, easy lunches rock!
** Heb je geen vriezer of heb je genoeg aan 3 porties gebruik dan volgende hoeveelheden:
voor de vulling: 1/2e ui, 2 teentjes knoflook, 100g sojagehakt, 250 gemengd gehakt, 1 à 2 theelepels tomatepuree, 1 eetlepel ketchup, 1 theelepel oregano-paprikapoeder-komijn, snufje chilipeper, 1 rode en 1 gele paprika,
voor de bovenlaag: 2 grote bataten, 3 aardappels, 2 theelepels honing, een eetlepel boter, snuifje kaneel en nootmuskaat, peper en zout

Baklava (Turkije)

Nog zo'n feestnummer! De sultan van het Turkse gebak!

Ik dacht dat het superingewikkeld was en durfde er bijna niet aan beginnen (en al zeker niet omdat het zo'n status geniet, zeker ook in Iran). Maar het bleek verrassend eenvoudig, afgezien van het hanteren van de flinterdunne uiterst delicate velletjes filodeeg... Eigenlijk duurde voor mij 't fijnhakken van de noten het langst omdat ik er domweg op stond de noten zo gelijkmatig mogelijk met de hand te hakken.

Het grootste voordeel aan zelf baklava maken is dat je zelf kan kiezen hoe zoet je hem maakt. De mijne wil ik het liefst niet mierzoet maar wel met de zoete toets van honing, een vleugje rozenwater en een goed gedoseerde mengeling van noten versus deeg.

Je kan je baklava net zo maken als je zelf wilt: als noten zijn amandelen, hazelnoten, pistachenoten en walnoten allemaal mogelijk, of één van hen is ook mogelijk. Probeer eens enkel hazelnoten, walnoten of amandelen met 1 theelepel kaneelpoeder. Pistache combineert dan weer goed met saffraan.

Ook voor de suikersiroop heb je de keuze. Los ongeveer evenveel suiker op in water en verder ben je vrij om bijvoorbeeld het sap van één hele of halve citroen toe te voegen (om de zoetigheid wat te temperen). Of 2 à 4 eetlepels rozenwater. Ook oranjebloesemwater of saffraan zijn mogelijk. Of wat van de suiker vervangen door een paar eetlepels honing.

Ook voor de aantal lagen kan je zelf kiezen. Ik kies ervoor om met 20 filodeeg lagen te werken, verdeeld in 4 keer 5 lagen, en zo dus 3 notenlagen ertussen omdat ik van fijne lagen houd. Mag je baklava wat robuuster, gebruik dan gewoon de helft van de vellen, verdeel er al je noten over en dek af met de andere helft van de vellen.

Over de oorsprong is redelijk wat discussie. Verschillende landen -waarbij Turkije, Griekenland en Iran de grootste tegenstanders zijn in mijn ogen- claimen voor 't eerst in de geschiedenis baklava gemaakt te hebben. Zelf heb ik de neiging om bij baklava aan de glorierijke Ottomaanse tijd te denken die bol stond van de rijkelijke gerechten. Maar semantisch gezien komt 't woord van het perzisch voor opstapelen: baghlava. In Iran eet men baklava die in uiterst kleine ruitjes gesneden wordt en véél pistachenoten, véél kardemom, saffraan en rozenwater bevat en minder deeg dan de Turkse versie. In Griekenland zou baklava gemaakt werden met olijfolie omdat boter schaars was (een combinatie van boter en olie gebruiken is ook een optie). Verder wordt baklava ook in buurlanden zoals Armenië en Azarbeidzjan gegeten. Sommige decoreren elk ruitje heel mooi met een kruidnagel.

Mijn recept: ik varieerde de soorten noten maar gebruikte voor het grootste deel de klassieke combinatie: (gepelde) amandelen en pistache. Ik vulde aan met geschilferde amandelen en geroosterde hazelnoten (wil je een echte noten-kick, dan kun je de amandelen ook roosteren). Mijn recept is eigenlijk een kruisbestuiving tussen de Turkse en Iraanse baklava.

Dit is een bescheiden hoeveelheid baklava, maar aangezien noten duur zijn, vind ik het best om hiermee te beginnen (en de stukjes zijn natuurlijk ook machtig), lukt het en smaakt het naar meer, verdubbel of verdriedubbel de ingrediënten dan voor een royale portie baklava in een groter bakblik.

Ingrediënten: 

20 velletjes filodeeg (meet jouw bakblik vooraf als je zeker wil zijn dat je genoeg vellen hebt/ze groot genoeg zijn)

voor de vulling:

150 g gehakte noten: 75g gepelde amandelen en 75g pistache of zie tips

1 eetlepel suiker

2 theelepels gemalen kardemom

voor de siroop:

1/2e kop water

3 eetlepels suiker en 3 eetlepels honing, afhankelijk van je smaak

3 eetlepels rozewater

1 theelepel saffraandraadjes, fijngewreven tot poeder

100 g boter, gesmolten en een borsteltje

1. Begin met de siroop. Wrijf de saffraandraadjes fijn tot poeder in een vijzel. Los de suiker in het water op in een pannetje op laag vuur tot de suiker gesmolten is. Neem van het vuur en doe er het rozenwater en de saffraan bij. Laat even afkoelen, als het lauw is, roer je er de honing door tot hij opgelost is. Giet in een kannetje en zet opzij.
2. Hak de noten fijn, leef je hiervoor uit met een hakmes, blender of plastic zak en deegrol. (In Iraanse baklava zijn de noten zo fijn dat het een soort notenpasta wordt. Ikzelf vind het fijner als de noten toch nog zichtbare brokjes zijn). Vermeng met 1 eetlepel suiker en het kardemompoeder.
3. Smelt de boter au bain marie of in de microgolfoven. Rol het pak filodeeg open, plaats je bakblik er omgekeerd op en snij de vorm van je bakblik door de laagjes filodeeg heen. Vet je bakblik lichtjes in met de gesmolten boter en een borsteltje. Vet de bovenste laag filodeeg lichtjes in, trek het velletje los (trek niet schuin, dan scheurt het sneller) en leg met de beboterde kant naar boven in het bakblik. Pas de maat van je filodeegvelletjes zo nodig aan zodat ze perfect in het bakblik passen en er geen opstaande randen zijn. Ga zo verder: leg er een 2e, een 3e, een 4de en een 5de beboterd filodeegvelletje op en strooi er dan ongeveer 1/3e van de notenvulling over (4 à 5 eetlepels zullen volstaan, zorg dat je er geen filodeeg meer door ziet.) Zet de oven aan op 170° C om voor te verwarmen.
4. Ga verder met 5 laagjes ingevet filodeeg, notenvulling, nog 5 laagjes ingevet filodeeg, notenvulling en nog eens 5 laagjes filodeeg. Bestrijk de bovenkant ook met boter en snij het gebak in een ruitjespatroon door tot op de bodem.
5. Bak 30 minuten in de oven. Intussen kan je met de restjes notenvulling en de restjes filodeeg nog lekkere dingen maken.
6. Haal de gerezen en goudbruine baklava uit de oven. Zet de oven uit. Giet de helft van de afgekoelde siroop over het hele gebak (het zal sissen) en zet 5 minuten in de nog warme oven.
7. Haal de baklava weer uit de oven en giet er de rest van de siroop over. Laat enkele uren (liefst een nacht – als je kan) staan, de siroop zal goed intrekken en de noten doordrengen van al die hemelse smaken: saffraan, honing en rozenwater.
8. Vraag je familie of vrienden op de thee en geniet. Of pak je thermos thee en een paar stukjes baklava in en geniet van een Turkse nazomer/herfst picnic. 

Opgevulde aubergines (Turkijke) & er valt iets te vieren

In mei bestond deze blog precies 5 jaar en dat laat ik toch niet zomaar passeren. Hoog tijd was 't om mijn intro wat aan te passen én voor de feestelijkheid (én voor de zomer om is), één van mijn favoriete aubergine-recepten te delen. Ik zou vanalles doen met aubergines, de hele zomer lang, van ratatouille en couscousgroenten tot Indische groentecurry's en pakora's. Ik wilde ze graag eens opgevuld proberen en dacht aan 'onze' typische Vlaamse tomaten en courgettes opgevuld met gehakt. Ik voelde aan dat de aubergines lamsgehakt nodig hadden, en rozijnen voor een zoete toets én héél veel kruiden... Zo belandden mijn 'Midden Oosterse Opgevulde Aubergines' in mijn receptenboekje.

Deze zomer las ik een roman die zich afspeelde in Turkije, bij een feest werden tot in detail de talrijke gerechten beschreven die de Turkse huisvrouw uit de keuken toverde. Onder hen aubergines gevuld met lamsgehakt, kruiden zoals kaneel, rozijnen en noten... Op de noten na dus precies zoals ik het maak!! Dit is dus geen 'authentiek' Turks recept want het komt uit mijn intuïtieve dikke duim, maar wel heel close!

*Weetje: In alle Turkse kookboeken die ik doornam, staat telkens opnieuw een recept voor opgevulde aubergines, het is vegetarisch en noemt 'Imam Bayeldi' letterlijk vertaald: de imam die flauw viel (daar hangt zeker een verhaal aan vast). Ik zocht dus niet verder maar ik had 't kunnen weten: Turkije is zowat hèt land van de aubergine-gerechten, ik las ooit dat vroeger Turkse landelijke meisjes van huwbare leeftijd verwacht werden een paar 10-tallen aubergine-recepten uit het hoofd te kennen...

Ingrediënten voor 6 personen (aangezien dit recept - dat je overigens niet elke week maakt - wel wat werk vergt, maak ik het in een grote portie en dan heb ik genoeg om te delen met mijn familie en een portie over te houden voor de volgende dag)

6 aubergines (aubergines zijn gemiddeld 275g)
600g lamsgehakt (gemakkelijk te onthouden hé, gewoon 100g per aubergine)
1 grote ui
3 teentjes knoflook
50 g rozijnen
3 eetlepels ketchup (dat smaakt zachter, zoeter en kruidiger dan tomatepuree, gebruik anders 1 eetlepel tomatepuree)
2 eetlepels paprikapoeder
2 eetlepels oregano
2 theelepels kaneel
2 theelepels gemalen komijn
1/2 theelepel chilipeperpoeder
75g schapenkaas zoals feta of harde witte Turkse kaas van de buitenlandse supermarkt

Werkwijze

1. Was de aubergines en snij de toppen eraf. Neem je grootste soeppot en vul die voor 1/3e met kokend water. Zet de aubergines er rechtop in en vul aan met kokend water tot ze bijna onderstaan. Als je geluk hebt, kan je er nog een deksel opzetten :-). Laat ze 15 min koken. Keer ze halverwege om anders blijft het stukje dat boven water blijft staan hard. 
2. Pel, snij en snipper de ui en pers de teentjes knoflook uit. Neem een brede diepe pan en fruit er de ui en knoflook in wat olijfolie in. Voeg het gehakt toe en rul het. Voeg ondertussen al de kruiden toe (het lijkt veel maar anders moet ik wel 2 of 3 keer proeven en vaststellen dat het nog helemaal niet kruidig smaakt!). Roer er de ketchup en rozijnen door en laat zachtjes sudderen. 
3. Haal de aubergines uit het water, laat ze afkoelen in een vergiet tot je je handen er niet meer aan verbrandt. Snij ze dan doormidden, snij er voorzichtig het vruchtvlees uit zodat je rondom een rand van 1 cm bewaart en binnenin een mooie holte hebt om op te vullen. Schep het vruchtvlees in een kom en zet opzij. Schik de uitgeholde auberginehelften in een paar ovenschalen en bestrooi met zout. 
4. Snij het vruchtvlees met een hakmes in kleine blokjes en druk het vruchtvlees aan in een vergiet om er zoveel mogelijk vocht uit te halen (anders wordt je vulling te waterig). Voeg nu het vruchtvlees toe aan het gehakt en laat nog 10 min sudderen om de smaken te vermengen. Proef en breng op smaak met zout. 
5. Vul nu de auberginehelften met het gehaktmengsel en bestrooi met verkruimelde fetakaas. Zet onder de grill tot de stukjes kaas verkleuren. 

Ik serveer dit met rijst zoals ik die at in een Turks restaurant in Limburg, rijst gekookt met komijnzaad, kikkererwten en orzo (Griekse rijstpasta), recept volgt. En een simpele tomatensalade. 

Chocolate-coffee cupcakes (Zuid-Amerika) met salted-caramel cream cheese frosting

Hoog tijd voor iets zoets (op deze blog)! En deze chocolade cupcakes zijn simpelweg 'to die for'. Ik nam het recept van een Zuid-Amerikaanse cake over van één van mijn absolute favoriete websites: "The global table adventure". Dit is een uniek en origineel uitgedacht concept van een huismoeder die per week recepten opzocht en maakte van één land en zo alle landen ter wereld afliep, van A tot Z. Ga naar de 'map room' en verlies jezelf een paar uur in het aanklinken van landen en recepten, heerlijk! Hier vind je het originele recept, de cream cheese met caramel is mijn extraatje ;-). Typische Zuid-Amerikaans? De combo chocolade, koffie en rum - jawel hoor, RUM! Moet je proberen!

Ingrediënten:

400g zelfrijzende bloem of gewone bloem

300g boter 

300g chocolade

400g suiker

1 en 1/2 theelepel baksoda als je geen zelfrijzende bloem gebruikt

1 theelepel zout

80 ml donkere rum

400 ml sterke koffie 

2 theelepels vanille-extract of een zakje vanillesuiker

3 grote eieren

voor de creamcheese frosting:

75g boter, op kamertemperatuur

200g roomkaas (ik vind St-Moret het lekkerst hiervoor)

100g poedersuiker

snufje zout

karamelsiroop of agavesiroop met karamelsmaak (als iemand weet waar ik die laatste nog kan vinden? Gevonden in de Action en daarna niet meer, ik was grote fan!)

1. Verwarm oven voor tot 150°C. Beboter een muffinbakblik met boter en bestuif met cacaopoeder of zet in elk kuiltje een muffinpapiertje. 
2. Breek de chocolade in stukken en smelt in een kom samen met de boter in de microgolf of au bain marie. 
3. Meng in een glazen kom de bloem met de baksoda en het zout. 
4. Roer de rum, vanille-extract/suiker, de koffie en suiker bij het choclade-boter mengsel. 
5. Voeg de natte ingrediënten bij de droge ingrediënten en klop er 1 voor 1 de losgeklopte eieren door. Meng tot een glad beslag. 
6. Schep met een eetlepel beslag in elk vormpje tot net onder de rand. Bak 20 à 25 min in de voorverwarmde oven. Maak ondertussen de creamcheese frosting:
7. Om alles goed te kunnen mengen is het belangrijk dat de ingrediënten allemaal op dezelfde temperatuur zijn. Klop eerst de boter romig en meng er met de achterkant van een gewone eetlepel de roomkaas door. Zeef de poedersuiker erboven en meng tot een glad geheel. 
8. Laat de creamcheese frosting opstijven in de koelkast terwijl de cupcakes afkoelen tot kamertemperatuur. Bestrijk elke cupcake met de creamcheese frosting (je zult over hebben, maar dit vind ikzelf nooit een probleem ;-)) en druppel er wat karamelsiroop of agavesiroop met karamelsmaak over. Divine! 

Harira (Marokko)

Zin in een verwarmende kop soep om de (laatste?) koude te verdrijven? Voor deze harira (traditioneel geserveerd op iftar, de vastenverbreking bij zonsondergang tijdens de ramadan) zijn verscheidene recepten te vinden maar hij zit altijd vol groenten, bonen, soms wat vlees en vermicelli. De mijne heeft lekker veel zalig verwarmende kruiden mét of zonder een snuifje chilipeper, een kneepje citroensap, enkele olijven en een handje verse korianderblaadjes voor de liefhebbers.

Ingrediënten:

- 2 eetlepels ghee (geklaarde boter, te vinden in Indische supermarkt of bioplanet)
- 2 eetlepels olijfolie
- 1 cm verse gember, geschild en geraspt
- 3 teentjes knoflook
- 1 stukje verse kurkuma, geschild en geraspt (of 1 extra theelepel gedroogde)
- 1 ui, gesneden
- 1 kaneelstokje
- 1 theelepel paprikapoeder
- 1 theelepel gemalen komijn
- 1 brik tomatesaus met basilicum (of gewoon brik passata of tomatestukjes)
- 2 laurierblaadjes
- 1 theelepel gedroogde curcuma
- een snuifje (mespuntje) chilipeperpoeder
- 1 blik gemengde bonen (kikkererwten en borlotti)
- 5 wortels, fijngesneden
- 1 1/2l water met 2 kippenbouillonblokjes in opgelost
- een portie vermicelli (of gebroken spaghetti, bvb 50g)
- 1/4e citroen
- een handje verse korianderblaadjes
- een handje verse peterselieblaadjes
- enkele groene olijven


Werkwijze:

1. Smelt de ghee met de olijfolie in een soeppot, fruit er de ui en de knoflook in en voeg meteen ook de gember en verse kurkuma toe. Roer om en voeg voordat ze helemaal zacht zijn het kaneelstokje, het paprikapoeder en de curcuma toe. Laat heel even stoven tot de geur van de kruiden loskomt en roer er dan de wortelstukjes en bonen door. Meng hier de tomatesaus onder. Giet er de bouillon op, leg er de laurierblaadjes in, roer om en zet het deksel op de pot. 
2. Laat de soep 45 min koken. Roer af en toe om de groenten op de bodem los te roeren. Na 30 min doe je er de vermicelli of gebroken spaghetti en het chilipeperpoeder in zodat deze nog 15 min kunnen meekoken. De laatste 2 min voeg je het citroensap toe. Als de tijd erop zit, proef je en pas je de smaak aan. Roer er de blaadjes koriander en peterselie en de olijven door en serveer. 

Rozerood salade

Deze friszoete knapperige salade, barst van de kleuren en is écht rozerood door de granaatappel (ik moet daarbij altijd stiekem denken aan de gekke namen van het cluedospel, ik had de salade ook 'Rosa Roodhardt's salade' kunnen noemen :-) ). Het is opnieuw een luxueuse versie om rode kool op een aantrekkelijke (eigenlijk onweerstaanbare) manier op tafel te toveren. Ideaal om het restje rodekool van het vorige recept te verwerken.

Ingrediënten:

1/4e rode kool geraspt
een halve peer in blokjes
3 geraspte wortels
een halve granaatappel, pitjes
2 eetlepels olijfolie
4 eetlepels sinaasappelsap
peper en zout

Werkwijze:

1. Rasp de rode kool (ik vind het fijn als dat niet te grof is, maar fijn en sappige sliertjes). Rasp de wortels wel redelijk grof. 
2. Haal de pitjes uit de halve granaatappel. 
3. Maak een vinaigrette door de olijfolie en het sinaasappelsap te mengen met peper en zout. 
4. Schil eventueel de peer als je dat leuker vindt, of was en snij hem in blokjes. 
5. Meng alles en klaar, supersimpel!

Rode kool met sinaasappel en kruidnagel

Ik denk dat er niet veel jonge mensen meer zijn die de tijd nemen om rode kool te stoven (behalve misschien Albert Hijn-shoppers die een handig zakje geraspte rode kool kopen en er een hip Allerhande-recept bij hebben). Jammer, naast een typische wintergroente (met de bijhorende boost aan vitaminen) en lekkere klassieker met worst en aardappelen erbij, vind ik het op en top comfort food. 't is te zeggen: de versie die mijn moeder altijd maakte met veel appels en kaneel en ook een beetje vanillesuiker erin, is een zalig zoete verwarmende troost op koude winterdagen (de bokaalversie bleef mij m'n hele jeugd bespaard en ik ben nu ook niet geneigd om het uit te proberen!). Trakteer jezelf eens op deze luxueuse versie met kruidnagel en sinaasappel, of nog beter, re-introduceer de traditie. 

Ingrediënten: 

3/4e rode kool, geraspt
sap van 2 sinaasappels
6 kleine appels (of 4 hele grote)
een theelepel kaneel*
een halve theelepel kruidnagel (ik wrijf de kopjes fijn, de steeltjes kan je niet echt fijnmaken)*
vers geraspte nootmuskaat*
een halve centimeter versgeraspte gember*
2 zakjes vanillesuiker
2 à 6 eetlepels agavesiroop (afhankelijk van hoe zoet of zuur je appels zijn)

* geen zin om alle kruiden apart te verzamelen? Neem in de plaats lekker simpel 2 theelepels peperkoekkruiden mmmmmm!!

Werkwijze

1. Rasp de rode kool en stoof op middelhoog vuur in een grote pot met het sinaasappelsap. 
2. Strooi er de kruiden over en zet het deksel op de pot.
3. Snijd intussen op je gemak de appels in schijfjes en leg ze bovenop de rodekool. Bestrooi met de vanillesuiker. Check even op de bodem of er nog genoeg vloeistof is om niet aan te bakken. 
4. Zet het vuur lager en laag 15 minuten stoven. Daarna voeg je de agavesiroop toe en roer je alles om zodat de appel en rodekool gemengd wordt en stoof je de rode kool nog eens 15 min (tenzij je de rode kool zeer fijn geraspt hebt.)
5. Proef en zoet bij indien nodig. 

een frisse start met Matar Paneer (India)

Als je nog nooit iets Indisch gekookt hebt, neem je met Matar Paneer (erwtjes met stukjes gebakken Indische kaas) de beste start. Het is een eenvoudig recept met een aantal basisingrediënten, kortom er kan niet veel mis gaan. Bovendien is het ook buitengewoon lekker (naast erwtensoep, mijn favoriete manier om mijn niet-zo-favoriete-groente te eten). Extra plus: het is snel klaar èn het warmt goed op, de volgende dag is het haast nog lekkerder. Zoek maar nog een reden om 't niet eens te proberen...

Naast erwtjes (obviously) heb je maar 3 sleutel ingrediënten nodig: Paneer of Indische kaas is te vinden in zowel Indisch/Pakistaanse winkels als in de Bioplanet in de koelafdeling. Ghee (geklaarde boter) geeft een onmisbare typische smaak, zoek op dezelfde locaties, bij Bioplanet vind je ze zowel in het koelrek bij de boter als bij de olijfolie. Garam masala is een Indische specerijenmix en smaakt dus telkens net iets anders. Probeer eens deze van de Indische/Pakistaanse winkel uit én ook eens die van bijvoorbeeld de Bioplanet. Kies voor de ertwjes een goede smaakvolle kwaliteit, ik ga altijd voor bio uit de diepvries.

200g paneer
400g (diepvries)erwtjes
2 el ghee
1 kleine ui, versnipperd
1/2 tl suiker
1 cm verse gember *
1 verse of gedroogde (groene) chilipeper en/of een mespuntje chilipoeder**
1/2 theelepel garam masala

* de gember is vrij essentieel, het evenwicht tussen de gember en de garam masala bepaalt de lekkere smaak, smaakt je gerecht meer naar garam masala dan naar gember of omgekeerd, dan zal 't niet zo lekker zijn. Proef en kruid bij!
** ik prefereer de combinatie van 1 gedroogde chilipeper én chilipoeder, ik heb de indruk dat het poeder scherper en meer op de voorgrond staat en de hele chilipeper meer voor een achtergrond-warmte zorgt, maar dat kan ook geheel mijn eigen verbeelding zijn ;-)


werkwijze

1. Snijd de paneer in blokjes (ik vind 't leuk als er in elke hap een stukje paneer zit dus ik snijd ze niet groter dan 1,5 cm). Bak ze in de ghee op middelhoogvuur goudbruin. (Ik maak meestal de fout van ze te lang te bakken omdat ik ze graag knapperig wil maar dan worden ze droger vanbinnen). Schep ze uit de pan op een schaaltje en zet apart. 
2. Bak de ui glazig, voeg 5 eetlepels water en een snufje zout toe en breng tot het kookpunt. Zet het vuur lager en doe er de erwtjes en suiker bij. Zet het deksel op de pan en laat 5-6 min sudderen. 
3. Voeg nu de paneer, gember en garam masala toe en bak een paar minuten mee. Proef en kruid naar smaak bij. 

Kip tikka masala voor luie regendagen

Kip tikka masala maken hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Als ik recepten volg uit kookboeken, wordt de kip een nacht gemarineerd in yoghurt met kruiden. Om eerlijk te zijn, vind ik deze snelle verse (alsook de ‘chicken tikka masala curry pasta’s ‘ uit potjes) lekkerder. Op koude, luie regendagen, heb ik het meest deugd van een kruidig, verwarmend, zoetig en licht spicy gerecht; dit is het precies, en nog in geen halfuurtje klaar ook!

Onthou dat je voor de basis van de saus tomatepuree met veel warme kruiden erin en daarna iets romigs (yoghurt/room/sojaroom/kokosroom) en iets zoets (suiker/honing/agavesiroop) nodig hebt, that’s all! Met dit recept kan je dus eindeloos variëren èn krijg je meteen de basis van vele soorten curry’s onder de knie. Aangezien ik op doordeweekse dagen zowel op vetten als op lactose let, koos ik voor sojaroom, het lukt maar met échte room smaakt het natuurlijk nog zo veel zachter en voller.

2 kippeborstfilets

2 eetlepels tomatepuree

een halve ui, fijngesnipperd

1 teentje knoflook

½ cm gember, geraspt

1 theelepel currypoeder

½ theelepel curcuma

½ theelepel kaneel

Stukje kaneelschors

2 à 3 kruidnagels

Snuifje kardemompoeder of 1 peul, gekneusd

1/4e theelepel chilipeperpoeder (of meer of minder)

6 eetlepels sojaroom

2 theelepels honing

                                     

Fruit de ui, knoflook en kaneel zachtjes in wat olijfolie in een pan, bak er de tomatepuree in aan en strooi er al de gemalen en hele specerijen over behalve de chilipeper. Bak de tomatepuree minstens  5 min aan zonder te verbranden omdat dit de scherpe smaak al voor een stuk verzacht.

Snijd de kip in blokjes en roerbak ze in de pan om ze te bedekken met de tomatesaus. Bestrooi met zout en laat daarna stoven tot de buitenkant van de kipblokjes gaar zijn. Schenk er nu ongeveer 6 eetlepels sojaroom. Maak een opening in het midden van de pan en roer er de 2 theelepels honing in los met een scheut  heet water (ongeveer dubbel zoveel als de hoeveelheid room). Bestrooi met chilipeperpoeder en roer alles om tot je een oranje saus krijgt. Zet een deksel op de pan en laat 5 min zachtjes pruttelen. Proef en kruid bij. Et voila!

Milde viscurry met peultjes, limoen en korianderzaad (Thailand)

Dit is mijn eigen recept van een viscurry met typische smaakmakers uit regio Thailand/Vietnam: kokosmelk, limoenblad, gember en citroengras. Maak 'm net zo pittig of mild als je wilt! Ideaal bij de eerste herfstblues en frisse temperaturen!



ingrediënten:
- 1/2 liter heet water, met 4 eetlepels kokosnootmelkpoeder in opgelost (te vinden in Aziatische/Indische winkels, superhandig, minder vet) of 300 ml kokosmelk uit blik aangelengd met water tot 500 ml
- 1/2 liter heet water met 1 1/2e visbouillonblokjes in opgelost
- een theelepel korianderzaad (te vinden in Indische winkels)
- een laurierblaadje
- een gedroogd limoenblaadje (te vinden in Aziatische winkels, écht de moeite om in huis te halen)
- een stuk van 1/2 centimeter verse gember of een mespunt gedroogde gember
- een mespunt kurkumapoeder
- een groene chilipeper, fijngesneden (of meer als je dat fijn vindt)
- 1/3 ui, fijngesnipperd
- een theelepel kokosvet
- 1 teentje knoflook, gekneusd
- een stukje vers citroengras van 3 à 5 cm afhankelijk van hoe goed je tegen de smaak kan (kan je eventueel weglaten)
- 100 g peultjes, gewassen
- 4 witvisfilets, vb kabeljauw
- vers limoensap naar wens

werkwijze:

1. Smelt het kokosvet in een kookpot en fruit er de ui in. Pers er het teentje knoflook in uit en rasp er de verse gember boven. Voeg nu het korianderzaad (eventueel gekneusd) en het kurkumapoeder  toe. Roer om en als de aroma's vrijkomen, blus je met de visbouillon en het kokosmelkwater. Stop het laurierblad, limoenblad en stukje citroengras in de bouillon en voeg chilipeper toe. Laat de soep aan de kook komen zodat alle smaken goed in de bouillon en de kokosmelk trekken. Snijd ondertussen de vis in stukken van ongeveer 3 à 4 cm.
2. Na ongeveer 10 minuten goed doorkoken, proef je even (niet te heet, anders overschat je de hoeveelheid chilipeper) en pas je de smaak aan. Geen enkele van de typische smaken (gember, citroengras, kokos en limoenblad) mag overheersen of ontbreken.
3. Doe er de peultjes bij en knijp er wat sap van een verse limoen in uit. Gebruik een schuimspaan om de stukken vis voorzichtig in de bouillon te leggen. Houd de soep net op het kookpunt en kook de vis in 4 à 6 minuten gaar. Haal er voorzichtig een stukje uit om te zien of ze gaar zijn. Proef nog eens van de soep en kruidt eventueel bij met peper en zout.
4. Dien op met Thaïse kleefrijst en partjes limoen.

Spanakopita

Als het zomer wordt, krijg ik er weer zin in, die Griekse phyllo-driehoekjes met kaas en feta (maar eigenlijk heb ik er de rest van het jaar ook zin in ;-))

  

Ik vind het heerlijk om op een zaterdag of zondag spanakopita met verse spinazie* te staan maken "in't groot" - pakweg 20  stuks- en deze dan in te vriezen om op een onverwachts moment een snelle lunch mee op te vrolijken. Vries ze in op een platte schaal en pas als ze bevroren zijn doe je ze in 1 of meerdere diepvrieszakjes dan vriezen ze niet aan elkaar vast. (*Als je diepgevroren spinazie gebruikt, vries je ze beter niet terug in.) 

Tip: ook altijd handig voor een feestje, fingerfood waar iedereen op vliegt!

ingrediënten voor 10 hapjes:

450 g verse of 350 g diepgevroren ontdooide spinazie

200 g fetakaas of van die ronde Turkse harde witte kazen die je in vrak in Midden-Oosterse winkels vindt **

1 ei

nootmuskaat en peper

10 phyllo-deeg vellen (ik gebruik graag ronde brickdeeg-vellen uit de koelafdeling van de Midden-Oosterse winkel, het voordeel is dat je de spanakopita dan kunt invriezen. Ik geloof dat phyllodeeg in de Delhaize te vinden is, maar dan wel in de diepvries. Het verschil qua smaak en resultaat is dat brickdeeg even krokant maar steviger is, en phyllo uit 1000 fijne velletjes bestaat). 

bereidingswijze:

1. Was je verse spinazie grondig want er komt toch nog altijd zanderige aarde uit. Doe wat olijfolie in een pan op middelhoog vuur en laat de blaadjes slinken. Je hoeft ze niet lang te stoven. 
2. Giet voorzichtig af met een deksel op de pan of doe over in een vergiet en laat overtollig vocht weglopen. 
3. Doe de spinazie in een kom en snijd grofweg met een mes en vork (niet nodig bij diepgevroren spinazie). Kruid met peper en nootmuskaat (zout is niet nodig omdat fetakaas zout genoeg is). Laat een kwartiertje afkoelen. 
4. Meng 1 geklutst ei en de verkruimelde fetakaas onder de spinazie. 
5. Smelt wat boter en 'lijm' er de pakketjes mee dicht en bestrijk er de bovenkant van elke gevulde driehoek mee. Voor het maken van de driehoekjes kun je je ruimtelijk inzicht of de tekening gebruiken :-). 
6. Als je ze meteen wilt eten: bak 30 minuten op 180°C in de oven.
7. Als je ze wilt invriezen: leg ze op vetvrij papier op een bord of schaal en zet in de diepvries. Eens ze ingevroren zijn, kun je ze samen in een plastic diepvrieszakje stoppen zonder dat ze aan elkaar vastvriezen. Voor gebruik, leg je ze gewoon recht uit de vriezer op een bakplaat en bak 30 min. op 180°C. 

healthyhungrystudent.wordpress.com

go spice shopping in Gent: de Spice Bazaar

Stel je eens voor: een winkel met wel duizend potjes en zakjes kruiden van over heel de wereld... Klinkt te mooi om waar te zijn? Ik stootte toevallig op deze grot van ali baba op een doodgewoon zondags middagje rondkuieren in Gent. De kruiden staan te pronken in lange glazen buisjes met een kurkdeksel. Alleen jammer dat je er niet aan kunt ruiken... De namen spreken tot de verbeelding en natuurlijk heb je dus geen ogen genoeg. 

Je vindt er zout, peper en chilipeper in verschillende variëteiten: zwart zout, roze himalayazout, chipotle chilipeper, habanero chilipeper,.... Er zijn kruiden mengelingen waar ik nog nooit van gehoord had: baharat (Arabische mengeling), Loubia (Marokkaans), Berbere (Ethiopisch), Chubritza (Bulgaars).. met aanwijzingen in welke soort gerechten je ze kan gebruiken. Verder vind je er ook minder evidente ingrediënten die je weleens in een kookboek tegenkomt, maar nooit in de supermarkt zoals foelie, Arabische gom en gemalen citroengras. Handig is ook dat hun hele assortiment alfabetisch op de website staat, als je het daar niet kunt vinden...

Mijn mening: kijk eerst eens in uw plaatselijke Arabische/Indische/Pakistaanse winkel, daar vind je al heel wat bvb verschillende currymengelingen (Bombay, vindaloo, tandoori, tikka masala,...) couscous kruiden en exotische specerijen zoals fenegriek, limoenblad, mangopoeder, mosterdzaad, nigellazaad, rozenblaadjes,... wellicht voor een mildere prijs. Andere mengelingen zoals za'athar zijn heel simpel en leuk om zelf te maken. Nog andere zoals Chinese 5-spice mix en ras-el-hanout, vind je al in de delhaize. Vind je het echt niet, of wil je graag eens rondneuzen, dan is een bezoekje aan de spice bazaar de moeite waard. 

P.S. Verder hebben ze er ook thee, gedroogd fruit en noten en... jawel hoor, voor wie zich echt ver waagt: gedroogde insecten!

adres: Burgstraat 25, 9000 Gent
sluitingsdag: maandag
openingsuren: di-za van 9.30-12.30 en 14u-18u, zo van 10.30-17u
website: Spice Bazaar

Spruitjes met kurkuma en kruidig geroosterde cashewnoten

Ik heb hier een niet-zo-grote-spruitjes-fan in huis. En dus zocht ik manieren om ze op te leuken. Ik vond dat spruitjes en noten goed samengaan, en met een lekker pittige portie kruidig geroosterde cashewnoten in de kast, was de keuze snel gemaakt. De spruitjes  kruidde ik verder met paprikapoeder, een extra puntje chilipoeder en een royale portie kurkuma die ze goudgeel kleurt. Heb je geen zin of tijd om zelf de geroosterde cashewnoten te maken, koop dan gewoon geroosterde gezouten cashewnoten en voeg wat extra specerijen toe aan de spruitjes.

1. Voor wie niet weet hoe je spruitjes 'prepareert', zie foto hiernaast: zet je gezellig met je kom
   
   spruitjes naast je lief in de zetel de avond voordien, pluk er de bovenste blaadjes af tot ze er frisgroen en schoon uitzien en snij een kruisje in het harde stammetje onderaan.
2. Kook voor ongeveer 3 à 4 porties 500g spruitjes beetgaar in licht gezouten water in 10 minuten tijd. Giet af.
3. Doe wat olijfolie in je kookpot, samen met 1/4 theelepel paprikapoeder, 1/4 theelepel kurkuma en een mespuntje chilipoeder. Zout is niet nodig omdat de cashewnoten al sterk gezouten zijn. Zorg dat de olie warm wordt maar de kruiden niet 'bakt'. Draai de olie rond in de pot tot hij goud en rood van kleur is, doe er dan de spruitjes en een handje cashewnoten bij en werp op totdat alle spruitjes met specerijen bedekt zijn, stoof alleen 2 à 3 minuten zodat de warme specerijen smaak geven aan de spruitjes. Als je ze stooft tot ze zacht zijn, worden de spruitjes (zoals alle kolen) zwaarder verteerbaar. 

Dit gerecht is lekker en voedzaam als onderdeel van een (Indisch) vegetarische maaltijd. Tips zie een indisch vegetarische lunch: how to start

Kruidig geroosterde cashewnoten

Cashewnoten op zich zien er wat bleekjes en onaantrekkelijk uit maar als je ze roostert, kruidt en zout transformeren ze zich naar een verslavend lekkere snack. Van alle noten hebben cashewnoten van nature de minst uitgesproken smaak dus dienen ze het best om pittig te kruiden.

Maak een warme zoetige masala (specerijenmengeling) van 1/4e theelepel zoete paprikapoeder, 1/4e theelepel garam masala, een mespuntje gemalen chilipeper en een nog kleiner mespuntje gemalen piment (vervang desnoods door kruidnagel). Meng goed (eventueel in een vijzel).

Rooster de cashewnoten op middelhoog vuur in een droge koekenpan. Noten roosteren is verraderlijk, de eerste paar minuten gebeurt er niks maar eens ze beginnen te kleuren, gaat het snel dus eens je cashew-aroma in de lucht merkt, blijf je beter dicht bij je pan, en als ze beginnen te bruinen, keer je ze heel regelmatig om met een houten lepel tot ze langs alle kanten een kleurtje gekregen hebben. Doe ze over in een schaaltje en laat de pan even afkoelen.

Zet op het laagste vuur, en als de pan niet meer heet is, doe je er een theelepeltje olie in (zodat de specerijen aan de noten blijven hangen). Ik gebruik graag rijstolie omdat die vrijwel smaakloos is, maar olijfolie kan ook. Strooi er de specerijenmengeling en een flinke snuif grof en/of fijn zeezout in en draai de pan rond zodat deze zich overal verdeelt. De kruidenolie moet warm zijn maar het vuur moet zeer laag staan anders verbranden de kruiden direct. Doe de geroosterde cashewnoten in de pan en roer stevig om en om tot alle noten met kruidenolie bedekt zijn. Als het goed is, zijn de noten niet vettig maar goudbruin en gekruid.

Ik eet ze liefst zo, heet en pittig recht uit de pan!

Bewaar in een glazen potje. Volgende keer laat ik zien dat je er ook groentegerechten een heerlijke crunch mee kunt geven. Stay tuned!

Gevulde kweeperen (Turkije)

Deze kweeperen, gevuld met een mengeling van gehakt, noten en specerijen, zullen je keuken vullen met een aromatische honingachtige geur. Je zou haast voor even blij zijn dat het winter is! Dit Turks recept is gewoonweg fantastisch!

Ik was altijd geïntrigeerd als ik 'piment' tegenkwam in recepten (meestal bakrecepten uit grootmoeders tijd) maar tot nu toe had ik eigenlijk geen idee wat ik me erbij moest voorstellen. Ik dacht dat ze wel heel exotisch en duur moeten zijn, als je ze nooit in de supermarkt tegenkomt. En toen vond ik ze op een lucky day in de Lidl! En bleek dat ik er al vaker aan langsgelopen ben in mijn favoriete multiculturele supermarkt waar ze verkocht worden onder de naam 'Jamaica peper' die ik voor jeneverbessen hield! In Amerika is piment bekend als 'allspice'. 

Als je ze niet kunt vinden, kun je ze gemakkelijk vervangen door kruidnagel, maar deze bolletjes zijn zo fantastisch omdat je ze helemaal kunt fijn malen in de vijzel en het is natuurlijk ook net ietsje anders dan kruidnagel. 

ingrediënten:

- 3 grote kweeperen
- 300 g gemengd gehakt, rund en varken
- 3 eetlepels walnoten
- 12e sjalot
- 1/2e theelepel gemalen kaneel
- 1/3e theelepel gemalen piment
- wat versgemalen nootmuskaat
- boter
- 3 eetlepels honing


werkwijze:

1. Was de kweeperen en leg ze 1 uur in een oven op 180°C. Ze zullen iets bruinen maar vooral zachter worden en dat heb je nodig om ze uit te kunnen hollen. Check regelmatig of ze al wat zacht zijn want er is een grote variatie in hardheid volgens grootte en soort kweepeer.
2. Smoor de ui glazig op een zacht vuur. Meng in een kom het gehakt met de walnoten, sjalot, kaneel, piment, nootmuskaat, zout en peper met de hand.
3. Snij de kweeperen middendoor, snij het klokhuis eruit en gooi weg. Haal nu met een eetlepel nog wat extra van het vruchtvlees uit het midden en doe dit bij de gehaktmengeling. Als je klaar bent met alle stukken kweepeer uit te hollen, meng je het vruchtvlees met het gehakt. 
4. Druppel wat honing in elke holte en vul dan de kweeperen op. Leg de kweeperen in een licht ingevette ovenschaal. Leg op elke gevulde kweepeer en klontje boter en lepel er de rest van de honing over. Bak de kweeperen nog 30 min op dezelfde temperatuur. Roer het vrijgekomen vocht, honing en vetstof onderin de ovenschaal los tot een heerlijke saus die je bij de gevulde kweeperen serveert. 

tips: lekker met rijst! Je kan ook andere noten gebruiken. Ik kan me voorstellen dat dit gerecht ook heerlijk moet zijn met lamsvlees!

Luister tijdens het koken naar een streepje hemelse muziek, en maak van je keuken eventjes een Midden-Oosters paradijs.

Kweeperen met kip, saffraan en honing (Iran - khoresht beh)

Ik had ze al wel vaker in de winkel gezien, die grote gele peren, maar nog nooit de neiging gehad er iets mee te doen, tot ik stootte op een Iraans khoresht (spreek uit 'ghoresht', betekent zoveel als 'stoofpot') gerecht met kweeperen in de hoofdrol. Langshier worden kweeperen eerder tot confituur of gelei verwerkt maar ik vind dat ze juist uitstekend combineren met vlees en specerijen, zoals ze in het Midden-Oosten doen. Kweeperen zijn harder en minder zoet dan gewone peren en hebben een sterk aromatische geur. Je kunt ze niet rauw eten en ook niet in taart.

Deze khoresht hoor je met lamsvlees te maken, maar omdat we die week al veel rood vlees hadden gegeten, opteerde ik voor kip. Het bleek een prima combinatie, voor herhaling vatbaar. De gele spliterwten, vind je gemakkelijk in de buitenlandse supermarkt, ze nemen niet alleen de heerlijke smaak van de saus op, maar zorgen ook dat je voldaan bent met wat minder vlees. 

Dit gerecht is helemaal niet sterk gekruid. Zoals veel typische Iraanse gerechten, ontleent het zijn hemelse smaak aan saffraan en kurkuma. Piment en kaneel zorgen voor een warme kruidige toets en als zoetmiddel koos ik voor honing in de plaats van suiker. 

ingrediënten:
voor 3 personen

6 kippeboutjes
2 grote kweeperen
een halve ui, versnipperd
een halve kop gedroogde gespleten gele erwten
1/4e theelepel kurkuma
een paar draadjes saffraan
1 kaneelstokje
4 pimentbolletjes
1 eetlepel tomatepuree
3 à 4 eetlepels honing

werkwijze:

1. Maal de saffraandraadjes fijn tot poeder in een vijzel. 
2. Bruin de kippeboutjes met de ui in wat olie. 
3. Doe de de erwten, de kurkuma, het kaneelstokje en de pimentbolletjes erbij. Voeg 2 koppen heet water toe samen met de tomatepuree en het saffraanpoeder en roer om. Kruidt met peper en zout en laat een halfuurtje rustig sudderen. 
4. Was intussen de kweeperen, snij ze in kwarten en verwijder het klokhuis. Snij daarna in schijven die je halveert. Voeg ze toe aan de stoofpot samen met de honing. Laat ze een halfuurtje meekoken en check of ze zacht zijn. Tegen dan zouden het kippevlees ook mals en gaar moeten zijn.

Geniet van dit gerecht met Iraanse rijst erbij. 

Spicy fried chicken en granaatappelsalade

Salades van fijngesneden groenten met granaatappel vind je zowel in Turkije als in Libanon. De pitjes geven een lekkere friszoete, knapperige en sappige toets aan de salade. Hoe simpel de ingrediënten voor deze salade ook zijn, het wèrkt gewoon: de walnoten sluiten aan bij de bittere beet van de granaatappelpitjes, afgerond met een likje zoete frambozensiroop in de vinaigrette. 

Als de salade een nacht in de koelkast heeft gerust, zijn de smaken beter verdeeld en ingedrongen, voor een nog heerlijker resultaat. 

ingrediënten granaatappelsalade:

- 1/3de komkommer, in dobbelsteentjes gesneden

- wat rauwe sjalot, versnipperd (pakweg een halve)

- een paar gebroken walnoten (pakweg 3 eetlepels)

- pitjes van de helft van een granaatappel

- 1 eetlepel limoensap

- 2 eetlepels olijfolie

- 2 eetlepels frambozensiroop (of meer naar smaak)

- peper en zout

werkwijze: 

Combineer voor de vinaigrette het limoensap, de olijfolie en de frambozensiroop en peper en zout in een slakom. Voeg de fijngesneden groenten, granaatappelpitjes en walnoten toe, meng goed, bedek met plastic folie en zet weg in de koelkast. 

Ik ben grote fan van fried chicken en daarbij niet alleen op zoek naar de perfecte kruidenmengeling maar ook om 't zo gezond én crunchy mogelijk te maken. Ik opteer daarbij voor cornflakes: check crunch, check glutenvrij! En in de oven ipv frituren, check: gezond! Met deze methode droogt het vlees niet uit maar blijft alles binnen het korstje lekker mals.

Mijn geheim voor extra kruidige kip is om de stukjes kipfilet éérst in een bloem-zout-kruidenmengeling te wentelen, dan door geklutste eieren te halen en daarna door de cornflakes. 

Maak eerst de kruidenmengeling (je kunt ook gewoon kipkruiden gebruiken uit een potje van de supermarkt, maar het is zò leuk om zelf kruiden samen te stellen). Ik maak daarbij dankbaar gebruik van handige mini-lepeltjes tot op 1/8e theelepel die mijn Prins voor mij vond. 

kruidenmengeling fried chicken:

paprikapoeder 1/2e theelepel

korianderpoeder 1/4e theelepel

oregano 1/4e theelepel

basilicum 1/4e theelepel

nootmuskaat 1/4e theelepel

chilipeper 1/8e theelepel

lookpoeder 1/8e theelepel

kurkuma 1/8e theelepel

komijn 1/8e theelepel

Heb je geen zo'n kleine lepeltjes, geen paniek, de aangegeven hoeveelheden gelden als indicatie voor de verhouding. Zorg gewoon dat er mèèr van de dit dan van dat inzit. Meng alle ingrediënten en bewaar in een luchtdicht potje.

ingrediënten fried chicken:

voor 3 personen

- een ontbijtkom cornflakes 

- 2 kipfilets 

- 2 eieren

- 2 eetlepels rijstbloem (of gewone bloem als het jou niet uitmaakt)

- 1 eetlepel kruidenmengeling

- peper en zout

bereiding fried chicken:

Doe de cornflakes in een stevig keukenzakje en sla er op met een deegrol om ze op te breken. Ik heb ze graag redelijk fijn, geen poeder, maar ook geen duidelijk vlokken meer. 

Snij de kipfilet in repen van pakweg 6 cm. Zet de oven aan op 190°C. Zet 3 soepborden en een lichtjes ingevette ovenschaal klaar. Meng de bloem, het kruidenmengsel en flink wat zout in het eerste, klop de eieren los in het tweede en doe de cornflakes in het derde. Haal de stukjes kip er in die volgorde door en leg ze in de ovenschaal en besprenkel met olijfolie (of nog beter: bespuit met olijfolie uit een spuitflesje). Bak 10-12 minuten en controleer door het dikste stukje doormidden te snijden om te zien of het helemaal wit is.